Przy planowaniu ujeżdżalni dla koni punktem odniesienia są areny o wymiarach 20 × 40 m i 20 × 60 m. To wymiary znane z ujeżdżenia, które nie określają automatycznie wielkości całego budynku ani przestrzeni potrzebnej do treningu skokowego. Wysokość hali dobiera się natomiast do rodzaju jazdy, z uwzględnieniem najniższych elementów znajdujących się nad areną.
Zadaszenie pozwala ograniczyć przerwy w treningach powodowane opadami i wiatrem. Żeby korzystać z niego wygodnie przez cały rok, potrzebne są również odpowiednie podłoże, oświetlenie i wymiana powietrza.
Szerokość ujeżdżalni – co daje 20 metrów?
Szerokość areny wpływa na możliwość wykonywania figur, wielkość kół i organizację ruchu kilku koni. Węższa przestrzeń ogranicza wybór toru jazdy, szczególnie gdy na hali odbywają się równocześnie zajęcia lub treningi.
| Wymiary lub szerokość areny | Jak je rozpatrywać przy wyborze hali |
| 20 × 40 m | Jeden z podstawowych wymiarów czworoboku ujeżdżeniowego, wykorzystywany również w pracy szkoleniowej. |
| 20 × 60 m | Dłuższy czworobok ujeżdżeniowy, odpowiedni do treningu programów wymagających takiej areny. |
| Mniejsza arena o szerokości 15-18 m | Przykład rozwiązania wymagającego indywidualnego doboru do koni i rodzaju zajęć. Przydatność zależy również od długości areny, liczby użytkowników oraz planowanych ćwiczeń. |
| Arena do skoków i pracy wielu koni | Wymiary dobiera się do układu przeszkód, najazdów, zakrętów i organizacji ruchu. Samo przyjęcie 20 m szerokości nie rozstrzyga o jej przydatności. |
Wymiar areny należy odróżnić od zewnętrznego wymiaru hali. Bandy, konstrukcja i dodatkowe przejścia zajmują przestrzeń. Jeżeli potrzebujesz 20 m szerokości do jazdy, taka przestrzeń powinna pozostać po uwzględnieniu tych elementów.
Wysokość hali dla koni – liczy się wolna przestrzeń nad areną
Orientacyjnym punktem wyjścia przy planowaniu hali do jazdy konnej jest około 4-5 m wysokości w świetle. Ostateczną wysokość dobiera się do rodzaju treningu, gabarytów koni i rozmieszczenia wyposażenia.
Wysokość użytkową mierzy się od gotowej nawierzchni do najniższego elementu nad przestrzenią jazdy. Trzeba uwzględnić belki, stężenia, lampy i instalacje. Wysoka kalenica nie rozwiązuje problemu, jeśli przy ścianach lub nad trasą przejazdu pozostaje za mało miejsca.
Przy skokach dochodzą wymagania wynikające z wysokości przeszkód, toru ruchu konia i pozycji jeźdźca. Zapas nad nimi powinien zostać ustalony dla planowanego treningu z projektantem oraz osobą odpowiedzialną za jego organizację. Może to oznaczać potrzebę zwiększenia wysokości hali.
W konstrukcji łukowej szczególnie ważny jest przekrój obiektu: dach obniża się ku bokom. Dlatego szerokość i wysokość trzeba sprawdzać łącznie, również przy bandach.
Hala łukowa czy namiotowa na ujeżdżalnię?
W Planlux dobieramy hale dla koni do sposobu użytkowania i warunków inwestycji.
Hala łukowa pozwala uzyskać przestrzeń bez podpór wewnątrz areny. Przy jej wyborze analizujemy dostępną wysokość na całej szerokości oraz położenie band i bram.
Hala namiotowa daje możliwość sprawnego montażu i dopasowania poszycia oraz wyposażenia. W zależności od systemu i projektu może być również demontowana, przenoszona lub rozbudowywana.
W obu wariantach konstrukcję projektuje się z uwzględnieniem obciążeń śniegiem i wiatrem dla lokalizacji. Sam kształt dachu nie przesądza o odporności obiektu.
Światło, powietrze i odgłosy wewnątrz hali
Doświetlenie areny powinno być możliwie równomierne. Świetliki i jasne poszycie przepuszczające światło mogą ograniczać potrzebę używania lamp w ciągu dnia. Nie zastępują jednak oświetlenia sztucznego podczas wieczornych treningów i przy niedostatecznym świetle dziennym. Przy rozmieszczeniu źródeł światła znaczenie mają olśnienie oraz ostre kontrasty między jasnymi i ciemnymi fragmentami nawierzchni.
Wentylacja wymaga zaplanowanego dopływu i odpływu powietrza. Sama wysokość hali nie zapewnia skutecznej wymiany. Rozwiązania dobiera się tak, aby odprowadzać wilgoć i ograniczać zastój powietrza, z uwzględnieniem warunków zimowych oraz letnich.
Na zapylenie wpływa również rodzaj nawierzchni, jej wilgotność i pielęgnacja. Dlatego wentylację warto rozpatrywać razem z utrzymaniem podłoża.
Przy ocenie akustyki znaczenie mają pokrycie, jego mocowanie i praca podczas wiatru lub deszczu. Nie należy zakładać, że samo poszycie PCV albo łukowy dach zagwarantują ciche wnętrze. Możliwość obejrzenia podobnej realizacji pomaga ocenić warunki przed wyborem rozwiązania.
Bandy, bramy i przygotowanie podłoża
Bandy oddzielają tor jazdy od ścian i elementów konstrukcji. Ich układ powinien chronić przestrzeń ruchu konia i jeźdźca, a powierzchnia nie może mieć ostrych krawędzi ani niebezpiecznych występów.
Bramę techniczną dobiera się do maszyn pielęgnujących podłoże i sprzętu używanego do transportu przeszkód. Jej położenie powinno umożliwiać wygodny wjazd bez kolizji z wejściem dla koni.
Przygotowanie areny obejmuje ocenę gruntu, podbudowę i sposób gospodarowania wodą. Zadaszenie chroni przed bezpośrednimi opadami, lecz nie usuwa problemu wód gruntowych czy spływu z otoczenia. Warstwę jezdną dobiera się do intensywności użytkowania i dyscypliny, a jej właściwości utrzymuje przez regularne równanie oraz kontrolę wilgotności.
Do doboru hali potrzebne są przede wszystkim informacje o rodzaju treningu, liczbie koni korzystających z areny jednocześnie i wymaganej przestrzeni do jazdy. W Planlux na tej podstawie ustalamy wymiary, przekrój konstrukcji oraz wyposażenie. Napisz do nas, jakie zajęcia planujesz prowadzić i jaką działką dysponujesz – przygotujemy propozycję hali oraz zakres realizacji.